Ondernemer Peter Spijkers (33) en tandarts Richard Reinders (54) nemen de tandartspraktijk in Echt-Susteren over die begin mei gesloten werd door de inspectie voor de gezondheidszorg. Spijkers en Reinders gaan het pand, de praktijk en het personeel volledig moderniseren.

Reinders is met meer dan dertig jaar ervaring een gerenommeerd tandarts. Hij runt eveneens de Amalia Kliniek in Kerkrade, een tandartspraktijk voor angstige patiënten. Samen met Spijkers, onder andere eigenaar van Solvid Zorgadvies, gaat hij de praktijk de komende tijd volledig vernieuwen. Gedurende die periode zal de Alexia Kliniek uitwijken naar de Amalia Kliniek. Naar verwachting kunnen alle patiënten in juli 2010 al bij de gemoderniseerde Alexia Kliniek terecht.

Voor die tijd moet er echter nog veel gebeuren. Spijkers: ´Wij gaan het pand opknappen, investeren in nieuwe apparatuur en een IT-systeem. Zo zorgen we ervoor dat voldaan wordt aan de huidige kwaliteitswet zorginstellingen, maar ook dat patiënten online afspraken kunnen maken bijvoorbeeld.´ Het personeel van Clinique du Commerce zal waar nodig worden bijgeschoold. Zodat patiënten in Echt weer met een gerust hart naar de tandarts kunnen.

Lees verder…

Lees verder..

HKZ-Projecten
Het ministerie van VWS blijft eventuele HKZ-projecten voor het ontwikkelen van normen voor verantwoorde zorg wel steunen voor de sectoren openbare gezondheidszorg, jeugdzorg en maatschappelijke ondersteuning. HKZ ontvangt dit jaar nog 771.000 euro.

Verminderen regeldruk
Het stoppen van de subsidie aan de stichting die eisen op waaraan zorginstellingen moeten voldoen om een keurmerk te behalen, past in het overheidsbeleid om de regeldruk te verminderen, schrijven minister Klink en staatssecretaris Bussemaker aan de Tweede Kamer. Zij vinden het naleven van kwaliteitsnormen de verantwoordelijkheid van zorgaanbieders.

Kwaliteit is verantwoording zorgaanbieder
De stichting stelt kwaliteitsnormen om eenheid te brengen in zorgkeurmerken. Maar zorgaanbieders hebben inmiddels zelf een kwaliteitsstandaard ontwikkeld. In de brief zeggen Klink en Bussemaker: “Zorgaanbieders zouden samen met cliëntenorganisaties en zorgverzekeraars voortvarend uitvoering moeten geven aan de normen voor verantwoorde zorg. Deze normen zijn leidend. Het past daarom niet in onze visie om certificering verplicht te stellen.”

Altijd al gedroomd van een echte tourrally, een stoere tocht door een grillig maar mooi landschap, in uw eigen auto? Op zondag 20 september 2009 wordt er een tourrally georganiseerd voor oldtimers in het mooie Limburgse landschap! Niet alleen voor het avontuur; u steunt meteen ook een goed doel als u meerijdt. De opbrengst van dit evenement wordt namelijk volledig geschonken aan de Stichting Kaakchirurgen voor Malawi. Is dat geen mooie manier om uw droom werkelijkheid te maken?

Er kunnen maximaal 75 equipes ingeschreven worden; schrijf u dus snel in, want vol is vol.

Buiten mededing van klassement is het ook mogelijk met een moderne auto mee te rijden.

Organisatie

Het idee deze tourrally te organiseren met als duidelijk doel de opbrengst te doneren aan Stichting Kaakchirurgen voor Malawi komt van Richard Reinders, tandarts Amaliakliniek te Kerkrade en collega van Herman de Jonge, kaakchirurg die al diverse malen in Malawi is geweest.

Richard vond in Ferry Claessens, tandarts te Echt en Jos Heltzel, tandtechnicus te Weert de ideale personen om het routetechnische gedeelte van de rally voor hun rekening te nemen. Alle drie zijn al jaren actief in de rally-sport, hun ervaring staat borg voor een mooi en sportief evenement!

Meer informatie over de tourrally

U start en finisht bij Boshotel te Vlodrop. Bent u een beginnend rallyrijder of rijdt u vooral voor de fun? Dan start u in de Tourklasse. Heeft u al wat meer ervaring in de klassieke rally-sport, dan kunt u kiezen voor de Sportklasse.

De route voert u via mooie Midden Limburgse dorpjes naar de gemeente met de grootste binnenhaven van Nederland: Maasbracht. Hier zal een mooie behendigheidsproef op een industrieterrein gereden worden, vervolgens rijdt u naar het oude vestingsdorpje Stevenweert alwaar u kunt genieten van uw lunch. Na de lunch gaat u nog wat zuidelijker, waar u via mooie rustige binnendoor weggetjes weer terugkoerst naar het Boshotel.

Kosten

De kosten voor deze tourrally bedragen € 150,- per equipe (eventueel extra personen in de auto € 25,- p.p. meerprijs). Hierin zit ingegrepen: een licht ontbijt voor vertrek, lunch, dinerbuffet, alle rally-bescheiden en tenslotte gezelligheid en een competitief dagje uit.

Meer informatie over Stichting Kaakchirurgen voor Malawi

De Stichting Kaakchirurgen voor Malawi is opgericht door de heer Herman de Jonge, kaakchirurg te Heerlen. De stichting heeft als doel structureel hulp te bieden door tweemaal per jaar een team, bestaande uit 2 kaakchirurgen, 1 tandarts, 1 anesthesist en 1 anesthesistverpleegkundige, af te laten reizen naar St. John’s Hospital in Afrika. Het team verricht daar de noodzakelijke operaties en screenen patiënten voor het volgende bezoek.

De stichting biedt kleinschalige hulpactiviteiten, er zijn geen banden met hulporganisatie zoals de Novib of Artsen Zonder Grensen. Hier is voor gekozen omdat er géén geld in de administratie mag verdwijnen. Alle hulp komt direct bij de arme lokale bevolking terecht. Kaakchirurgen en tandartsen leveren hun –soms aanzienlijke- bijdragen in tijd en ondersteuning. Maar er is natuurlijk ook geld nodig voor reizen, materialen en instrumenten.

Surf voor meer informatie naar www.kaakchirurgen-voor-malawi.nl.

Voor meer informatie over dit evenement en/of voor inschrijvingen kunt u contact opnemen met Jacqueline Cals van XO CARE Nederland via jacqueline.cals@xo-care.nl.

Sponsoren van dit evenement zijn Archimed Nederland, Dentale Service Dienst, Lamoral Nederland, Oudheusden Dental en XO CARE Nederland.

Bonje door marktwerking
Direct kwamen er enkele chauffeurs op mij af en vroegen waar meneer mee bezig was. Ik moest de eerste in de rij pakken. Ik stelde dat er nu marktwerking was en dat de klant nu toch kon kiezen welke taxi hij wilde en kon onderhandelen over het tarief. Niks geen marktwerking werd mij min of meer dreigend verzekerd. De eerste auto pakken. Ik ging dus maar in de Opel zitten. Bij aankomst op mijn bestemming vond ik het gevraagde tarief aan de hoge kant. Ik wilde minder betalen, maar wel nog steeds in mijn visie een alleszins redelijk bedrag. Dat kan niet meneer, was de reactie van de chauffeur. Dit is het bedrag en dat moet u betalen. Ik sputterde nog wat over marktwerking en liberalisering van de tarieven en de onderhandelingsvrijheid van de mondige klant, maar mijn mond werd direct gesnoerd, betalen of er kwam bonje. En het tarief was misschien wel wat aan de hoge kant, maar dat kwam allemaal – ja, u raadt het al- door de marktwerking. Mijn mond viel open.

Meer aanbod, hogere tarieven
Maar de chauffeur had eigenlijk nog wel een redelijke verklaring voor zijn verhaal over hogere tarieven als gevolg van de marktwerking: er waren immers zoveel taxichauffeurs en vrije jongens bijgekomen dat hij, om nog te kunnen leven van die paar ritten per dag, wel hogere tarieven moest vragen. Wel, tel uit de zegeningen van de liberalisering van het taxiwezen: een klant die niks te vertellen heeft, hogere tarieven en bij iedereen grote onvrede. Het taxi dossier is sindsdien een pain in the ass van alle betrokkenen. Met dank aan de ideologen en markteconomen die aan de werkelijkheid van alle dag voorbij gaan.

Vrije tarieven mondzorg
En inmiddels denkt u: wanneer gaat deze blog nog een keer over de gezondheidszorg beginnen? Welnu, ik moest aan het taxidossier denken, toen ik het persbericht las van de NZa om de tarieven van de mondzorg, lees de tandartsen, vrij te geven in het jaar 2011. Vrijgeven op basis van de volgende randvoorwaarden: duidelijke prestatiebeschrijvingen, transparantie over kwaliteit en prijs en de consument moet goed en tijdig voorbereid zijn op zijn rol als consument van tandheelkundige zorg. Daar gaan we dus weer met de theorie, ver weg van de praktijk. Laten we maar naar die praktijk kijken, dan begrijpt u gelijk waarom ik gekozen hebt voor de titel van deze blog.

Tandheelkunde in praktijk
• De tandheelkunde is grotendeels uit het pakket gegooid, dus er zijn geen machtige verzekeraars om te onderhandelen over tarieven.

• De aanvullende polissen bieden meestal een mager mondzorgpakketje, want anders betaal je je blauw. Dus veel mensen staan er alleen voor en moeten zelf betalen.

• Tandheelkunde is geen populaire tak van sport, de meeste mensen hebben er een hekel aan. In wat minder welvarende landen zie je het resultaat: slechte gebitten vanwege geldgebrek en de pijngrens van de mensen.

• Tandheelkundige prestaties kennen een geringe prijselasticiteit: als men kiespijn heeft, wil men geholpen worden en hoeveel het kost, dat maakt dan even niets uit. En als het teveel kost, dan die kies er maar uit trekken voor een prikkie.

• Tandheelkundige prestaties zijn niet transparant voor de patiënt die pijn heeft. Naast enkele begrippen over vullingen, bruggen en kronen en kiezen trekken, hebben we het wel gehad bij de gemiddelde Nederlander.

• Het aanbod van tandartsen is zeker nog niet ruim te noemen. Veelal hebben patiënten nog moeite om er een te vinden. Bovendien schrijft de patiënt zich graag in, zodat de behandelaar een dossier kan opbouwen en hij zijn patiënten leert kennen. Dus niemand zit te wachten op flexibiliteit, patiënt noch behandelaar. Dus is er ook geen sprake van: even van tandarts verwisselen omdat die ander een stukje goedkoper is.

Afwezigheid van onderhandelingspositie
De patiënt heeft op grond van bovenstaande feiten, een onderhandelingspositie van niks. Hij is letterlijk en figuurlijk aan de tandartsen overgeleverd. De randvoorwaarden die de markteconomen van de NZa stellen zijn voorlopig volstrekt niet haalbaar en reëel. Empowerment van de man met kiespijn is een lachertje! Het is ook typisch een staaltje van de NZa dat er weer eens een gebaar moet worden gemaakt in de richting van de marktwerking. Bij de echte belangrijke zorg wordt de weerstand tegen die marktwerking steeds groter, dus dan maar een tak van sport die niet zo midden in de belangstelling staat. De tandartsen hebben namelijk altijd al een vrij autonome positie in de zorg gehad. Ze hebben weinig verbindingen met andere delen van de curatieve zorg en zijn van nature een aparte tak van zorg. De tandzorg is vervolgens ook nog eens uit het pakket gegooid. Voorwaar, een mooi speelterreintje voor de markteconomen om weer eens een poepje te laten ruiken.

Lessen van de taxiwereld
Het is nu aan politiek Den Haag om te reageren. Hopelijk zijn die iets gevoeliger voor de werkelijkheid van alledag en zijn de lessen van de taxiwereld nog niet vergeten. De tandartsen zijn er zelf trouwens ook niet enthousiast over, maar om dat uit te leggen heb ik een nieuwe blog nodig.

Beste lezers ik ga op vakantie naar een zuidelijk EU land en ik denk dat ik daar maar even naar de tandarts ga. De taxi’s zijn daar trouwens ook nog goed geregeld en dus te betalen.

Bron: Skipr

Mooi weer spelen
De Kwaliteitswet uit 1996 gaat uit van zelfregulering. Ondanks de wettelijke verplichting slagen de verschillende zorgsectoren er volgens de Rekenkamer na dertien jaar nog altijd niet in om zelf te bepalen wat goede zorg is. Het ontbreekt in de zorg aan goed functionerende kwaliteitssystemen en er bestaan evenmin kwaliteitskaders voor ‘verantwoorde zorg’. Volgens de Rekenkamer speelt de politiek ten onrechte mooi weer. Echte resultaten zijn tot op heden uitgebleven.

Ernstig tekort
Volgens de Rekenkamer heeft de trage ontwikkeling van kwaliteitssystemen een schadelijke invloed op het niveau van zorg. Weliswaar zijn de meeste Nederlanders tevreden, maar in internationale vergelijkingen scoort de Nederlandse zorg niet meer dan gemiddeld. Zo wijst de Rekenkamer er op dat relatief veel mensen in Nederland binnen dertig dagen na een ziekenhuisopname sterven. Ook is de zuigelingensterfte relatief hoog, terwijl de overlevingskans van kankerpatiënten juist relatief laag is. In de langdurige zorg voor ouderen en gehandicapten is het personeelstekort zo nijpend dat de kwaliteit van de zorg volgens werknemers ernstig tekort schiet.

Vernietigend oordeel
Over het huidige toezicht op kwaliteit velt de Rekenkamer een vernietigend oordeel. In iedere sector wordt er weliswaar veel overlegd tussen zorgaanbieders, cliënten, verzekeraars en inspectie, maar al dit gepolder leidt er niet zelden toe dat afzonderlijke partijen hun verantwoordelijkheid laten liggen. Daarbij komt dat raden van bestuur en raden van toezicht volgens de Rekenkamer vooralsnog weinig aandacht hebben voor de kwaliteit van de zorg.

Vrijblijvendheid
De Rekenkamer constateert daarnaast dat de minister voor Volksgezondheid sinds 2006 geen gericht beleid meer voert op het ontwikkelen van kwaliteitssystemen. De plannen voor meer transparantie dreigen volgens de Rekenkamer aan vrijblijvendheid ten onder te gaan. De Rekenkamer twijfelt dan ook ten zeerste of elke burger over twee jaar via de website http://www.kiesbeter.nl/ een betrouwbaar inzicht krijgt in het aanbod en de kwaliteit van de hele zorg.

Capaciteitstekort
Vooralsnog weet de minister noch de inspectie weet hoe het per instelling met de kwaliteitsborging van de zorg staat, stelt de Rekenkamer. Een belangrijke oorzaak hier van is het capaciteitstekortbij de inspectie. Voor 1800 afdelingen ouderenzorg bijvoorbeeld zijn er 14 inspecteurs, voor 800 afdelingen gehandicaptenzorg 10 inspecteurs. De Rekenkamer stelt vast dat hierdoor een verpleeghuis of afdeling voor gehandicaptenzorg maar zelden door de inspectie bezocht wordt. In de ouderenzorg zag ruim de helft van de tehuizen drie jaar lang geen inspecteur.

Risicoanalyse niet op orde
Ook werkwijze van de Inspectie laat te wensen over. De inspectie werkt nu met gefaseerd toezicht, waarbij in de eerste fase een risicoanalyse van zorgaanbieders wordt gemaakt. Die is volgens de Rekenkamer niet op orde. Omdat bovendien niet alle instellingen bij de inspectie bekend zijn, is niet zeker of alle risicovolle instellingen in beeld komen.

Regie
Gezien de situatie kan de inspectie volgens de Rekenkamer niet volstaan met beperkt toezicht. Dat dwingen optreden vruchten afwerpt bewijzen volgens de Rekenkamer de ontwikkelingen in de thuiszorg, verpleging/verzorging en de gehandicaptenzorg. Sinds de inspectie recent de regie voert is een ontwikkeling in de goede richting zichtbaar.

Bron: Skipr

Wetten verdwijnen of worden aangepast
In maart is de concepttekst van het wetsvoorstel openbaar gemaakt. De nieuwe patiëntenwet vervangt een aantal andere wetten, zoals de Kwaliteitswet en Wet klachtrecht, of past andere wetten aan, zoals de huidige patiëntenwet, de Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (Wgbo).

Te korte bezinningstijd
In tegenstelling tot bij de voorloper van deze wet, de huidige Wet op de Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (Wgbo), krijgen de veldpartijen nu maar weinig tijd om hierop te reageren. Tijd om de achterban te raadplegen ontbreekt. Laat staan tijd de voor bewustwording en het creëren van draagvalk. Bij de voorbereiding van de huidige Wgbo heeft toenmalig staatssecretaris Simons de consultatiefase uitdrukkelijk benut en bezwaren van patiënten en zorgverleners werden serieus genomen.

Kanttekeningen bij wetsvoorstel
Daarom probeert Doppegieter de belangrijkste wijzigingen te schetsen. En welke voor- en nadelen brengt de wet en welke kanttekeningen zijn erbij te plaatsen?

Nog meer administratieve rompslomp
Belangrijkste voordeel is dat de rechten straks overzichtelijk bij elkaar staan. Nadeel is dat de zorgverleners zich weer nieuwe regels eigen moeten maken. Daarom zitten ze niet te wachten in tijden van fusies, marktwerking, kredietcrisis, EPD en zorgzwaartepakketten. Administratieve verplichtingen nemen toe, terwijl de Kamer vindt dat zorgverleners zich toch vooral met de patiënt moeten bezighouden.

Zorgverleners doordringen van cliëntrechten
Een nieuwe wet mag misschien politieke winst zijn, maar belangrijker is dat cliëntenrechten bekend zijn en vooral beklijven bij de zorgverleners. Investeren in bewustwording en kennis is pas echte winst voor de patient, stelt Doppegieter. 

Bron: Skipr

Algemene Rekenkamer
Donderdag publiceert de Algemene Rekenkamer haar bevindingen in het rapport ‘Zorg op afstand; een innovatie in de langdurige zorg’. Bij zorg op afstand heeft een zorgverlener contact met een cliënt thuis door gebruik van een ICT-toepassing, bijvoorbeeld via een videoverbinding. Zo kunnen mensen thuis worden begeleid bij medicijngebruik.

Bron: Skipr